|
"...Επειδή όμως μνημονεύσαμε τους Ατλάντιους , δεν θεωρούμε ξένο προς την αφήγηση να αναπτύξουμε τα όσα μυθολογούνται σ' αυτούς για τη γένεση των θεών μιας και δεν διαφέρουν πολύ τα όσα παραδίδουν οι μύθοι των Ελλήνων. Οι Ατλάντιοι λοιπόν κατοικούν τους τόπους προς τον ωκεανό, νέμονται χώρα ευημερούσα και θεωρούνται ότι διαφέρουν πολύ από τους γείτονές τους ως προς την ευσέβεια προς τους θεούς και τη φιλική συμπεριφορά προς τους ξένους, λένε επίσης ότι η γένεση των θεών έλαβε χώρα στον τόπο τους. Συμφωνεί δε με τα λεγόμενα τους και ο επιφανέστερος ποιητής των Ελλήνων (παρατήρηση δική μου: εννοεί τον ΌΜΗΡΟ), όταν βάζει την Ήρα να λέει":
"Γιατί θα πάω στα πέρατα της πολύτροφης γης να δω τον Ωκεανό τον πατέρα των θεών και τη μητέρα την Τηθύ" (βλέπε: Ηλιάς , Ξ 200-1)
"Σύμφωνα με τους μύθους τους, λοιπόν, πρώτος βασιλιάς τους ήταν ο Ουρανός (σχόλιο δικό μου: εδώ υπάρχει αντίφαση με τον Πλάτωνα που είχε γράψει για τον Ποσειδώνα) και αυτός συγκέντρωσε τους ανθρώπους που ζούσαν διασκορπισμένοι μέσα στα όρια πόλης και υποχρέωσε τους υπηκόους του να παύσουν τις ανομίες και τον θηριώδη τρόπο ζωής, βρίσκοντας γι' αυτούς τη χρησιμότητα των καλλιεργημένων καρπών, την αποθήκευση τους και πολλά πράγματα από τα υπόλοιπα χρήσιμα για τους ανθρώπους. Ο ίδιος κατέκτησε και το μεγαλύτερο μέρος της οικουμένης, και κυρίως τα μέρη προς τη δύση και Βορρά" (βλέπε: Βιβλιοθήκη Ιστορική, βιβλίο τρίτο, παρ. 56)
"Καθώς έγινε προσεκτικός παρατηρητής των άστρων, προείπε πολλά πράγματα που έμελλαν να συμβούν στον κόσμο. εισήγαγε στους λαούς το έτος, από τη κίνηση του ήλιου, τους μήνες από τη κίνηση της σελήνης και τους δίδαξε τις εποχές που επανέρχονται κάθε χρόνο. Εξ' αυτού οι πολλοί που αγνοούσαν την αιώνια τάξη των άστρων, έχοντας μείνει έκθαμβοι από τα γεγονότα που γίνονταν σύμφωνα με τις προβλέψεις του, θεώρησαν ότι ο εισηγητής τέτοιων πραγμάτων μετείχε της θεϊκής φύσης και μετά τη μετάσταση του από τους ανθρώπους, του απένειμε αθάνατες τιμές. έδωσαν επίσης το όνομα του στο στερέωμα... και τον αναγόρευσαν βασιλιά των όλων στον αιώνα τον άπαντα".
Και ο Διόδωρος Σικελιώτης συνεχίζει με τη γέννηση της φυλής των Τιτάνων:
"Ο Ουρανός απέκτησε 45 παιδιά από πολλές γυναίκες, από τα οποία τα 18 τα έκανε με την Τιταία, το καθένα είχε το δικό του όνομα, και όλα μαζί ονομάστηκαν από τη μητέρα τους Τιτάνες"
«Η Τιταία επειδή ήταν συνετή και έγινε αιτία να αποκτήσουν οι λαοί πολλά αγαθά αποθεώθηκε μετά το θάνατό της από εκείνους που είχαν ευεργετηθεί και μετονομάστηκε Γη»
Αλλά ποιοι ήταν οι Τιτάνες, οι γιοί του βασιλιά Ουρανού;;
Στο βιβλίο 3 (παρ.60) ο Διόδωρος αναφέρει τους τρεις επιφανέστερους, τον Κρόνο, τον Άτλαντα, και τον Υπερίωνα. Μετά το θάνατο του Υπερίωνα μοίρασαν το βασίλειο, και στον ΆΤΛΑΝΤΑ έλαχε η περιοχή προς τον Ωκεανό και ονόμασε τους λαούς Ατλαντίους και το μεγαλύτερο βουνό της χώρας το ονόμασε επίσης Άτλαντα. Αυτός τελειοποίησε την αστρολογία και πρώτος διέδωσε στους ανθρώπους τον ορισμό και τη θεωρία για τις ιδιότητες της σφαίρας. Έτσι θεωρήθηκε ότι ολόκληρος ο κόσμος φέρεται πάνω στους ώμους του Άτλαντα, και ο μύθος υπαινίσσεται την ανακάλυψη της σφαίρας και τον σχεδιασμό της σύμφωνα με μαθηματικούς κανόνες. Μια μέρα ευρισκόμενος στη κορυφή του βουνού για αστρονομικές παρατηρήσεις των άστρων, τον άρπαξαν δυνατοί άνεμοι και δεν ξαναφάνηκε ξανά. Ο Ατλαντας απέκτησε και επτά θυγατέρες που ονομάστηκαν Ατλαντίδες (Μαία, Ηλέκτρα, Ταϋγέτη, Στερόπη, Μερόπη, Αλκυόνη, Κελαινώ), οι οποίες έσμιξαν με επιφανέστατους ήρωες και θεούς και έγιναν γενάρχες του μεγαλύτερου μέρους του ανθρωπίνου γένους. Όχι μόνο σε μερικούς βαρβάρους αλλά και στους Ελληνες οι περισσότεροι των αρχαιοτάτων ηρώων σ’ αυτές ανάγουν την καταγωγή τους. Μετά το θάνατό τους οι άνθρωποι τις τίμησαν ως αθάνατες και τις εγκατάστησαν στον ουρανό με το όνομα Πλειάδες (πρόκειται για τον αστερισμό επτά αστρων που η ανατολή και η δύση του ήταν αντικείμενο παρατήρησης από τους γεωργούς και ναυτικούς). Οι Ατλαντίδες ονομάστηκαν επίσης και νύμφες επειδή οι ντόπιοι αποκαλούσαν γενικά τις γυναίκες νύμφες
Σχετικά με τον τιτάνα Κρόνο
Ο Κρόνος ήταν αδελφός του Άτλαντα, διακρινόταν για τη πλεονεξία του και την ασέβεια, παντρεύτηκε την αδελφή του Ρέα, από την οποία απέκτησε τον Δία που αργότερα προσονομάσθηκε Ολύμπιος. Αυτός όμως ήταν ο δεύτερος Δίας (Δίας ΙΙ), γιατί είχε υπάρξει και προγενέστερος Δίας (Δίας Ι) που ήταν αδελφός του Ουρανού και είχε βασιλέψει μόνο στην Κρήτη και υπολειπόταν σε δόξα του μεταγενέστερου. Ο Κρόνος ήταν κύριος της Σικελίας και της Ιταλίας και είχε το βασίλειο του στη Δύση, όπου πολλές από τις ψηλές τοποθεσίες πήραν το όνομα και φωνάζονταν Κρόνια ακόμη και στην εποχή του Διόδωρου.
Ο Δίας ήταν όμως ήταν διαφορετικός στο χαρακτήρα από τον πατέρα του. Επειδή φερόταν με επιείκεια και φιλανθρωπία σε όλους, ονομάσθηκε από το πλήθος «πατέρας». Ο Δίας διαδέχθηκε τον Κρόνο στην εξουσία, άλλοι λένε πως του τη παραχώρησε και άλλοι λένε πως τον εξέλεξαν οι μάζες, ενώ ο Κρόνος με πολλούς Τιτάνες εκστράτευσε εναντίον του, σε ένα φονικό εμφύλιο πόλεμο μεταξύ Τιτάνων (η λεγόμενη Τιτανομαχία που αναφέρει και ο Ησίοδος και άλλοι συγγραφείς), από την οποία βγήκε νικητής ο Δίας με την ομάδα του (ήταν οι νέοι Ολύμπιοι «θεοί» που λατρεύτηκαν από τους Έλληνες)
Αυτά είναι σε περίληψη όσα αναφέρει ο Διόδωρος για τους θεούς των Ατλάντιων, οι οποίοι τελικά παρατηρούμε ότι «μετακόμισαν» στη μυθολογία και την θρησκευτική συνείδηση των Ελλήνων, αλλά και άλλων λαών, όπως θα δούμε σε άλλο κείμενό μας.
|
