Οι πυραμίδες του Ήλιου και της Σελήνης

Για να χτιστεί μια άλλη πολιτεία η Τεοτιουχουακάν (πόλη των θεών, Β Δ. της πόλης Μεξικού), ισοπεδώθηκε μια κορυφή βουνού. Εκεί χτίστηκαν πυραμίδες, τα ανάκτορα, και άλλα μεγαλόπρεπα χτίσματα, που είχαν αρχιτεκτονική ομοιογέ­νεια χαρακτηριστική μιας άρτιας οικοδομικής τέχνης αρμονικής, που έδενε με το περιβάλλον. Εκεί κατοικούσαν οι Μιξτέκοι, που σημαίνει κάτοικοι χώρας που κρύβεται μέσα στα σύννεφα. Γιατί η χώρα τους πάνω στο βουνό ήταν πάντοτε συν­νεφιασμένη.

Τα πιο επιβλητικά χτίσματα στην πόλη αυτή ήταν οι πυραμίδες του Ήλιου και της Σελήνης. Στις πυραμίδες αυτές βρέθηκαν παλιές σκαλιστές επιγραφές με ιερογλυφικά. Στην πυραμίδα του Ήλιου βρέθηκε σε πλάκα ένα ανάγλυφο ημερολόγιο. Όταν κάποτε κατέλαβαν την περιοχή οι Τολτέκοι, έμειναν κατάπληκτοι από τα χτίσματα και από τους πανύψηλους, σαν γίγαντες κατοίκους της πόλης. Απ' αυτούς όμως κανένας δεν ήξερε να τους πει από πότε είναι χτισμένη αυτή η πόλη και ποιος την έχτισε.

Οι κατοπινές έρευνες έδειξαν πως εκεί βρέθηκαν και νεότερα επιβλητικά χτί­σματα, κατ' απομίμηση των παλιών. Τα πρώτα λείψανα των γραπτών που βρέθηκαν, ανάγονται στα χρόνια 10.000 με 8.000 π.Χ. Αυτά είναι βασισμένα στις θρησκευτικές παραδόσεις του παλιού Μεξικού. Σ' αυτούς τους λαούς λένε, όπως και σ' όλους τους λαούς των γύρω περιοχών, είχαν τρομερή επιρροή οι Αζτέκοι, οι προερχόμενοι από τη φυλή Ατσλάν ή Αζτλάν.

Οι διαστάσεις της βάσης της πυραμίδας του Ήλιου της Τεοτιουχουακάν, κο­ντά στη λίμνη Τιτικάτα, που είναι 110 Χ 130 μέτρα, συσχετίζεται με τις μέσες πυραμίδες της Αιγύπτου. Η πυραμίδα αυτή αποκαλούνταν από τους ντόπιους "Ναός του Θεού Ηλιου". Το χαρακτηριστικό της πυραμίδας αυτής ήταν η ανάγλυφη εικόνα, προσωποποίηση της μορφής του Ήλιου. Τη φιλοτέχνησαν σε βραχώδη πλάκα την οποία τοποθέτησαν στη μετώπη της πυραμίδας-ναού, πάνω από την "Πουέρτο ντεν Σολ" (Πύλη του Ήλιου). Γύρω από το πρόσωπο του Ήλιου είναι σκαλισμένα σε κύκλους διάφορα σύμβολα και ιερογλυφικές εικόνες, που έχουν σχέση, κατά την ερμηνεία από ειδικούς, με την αστρονομία. Δείχνει τη διάταξη των αστεριών και των αστερισμών γύρω από τον Ήλιο, και έχει χαρακτηριστεί σαν το περιφημότερο και ακριβέστερο από τα αρχαιότατα ημερολόγια που σώθηκαν. Ο Ρώσος επιστήμονας Καζάντζεφ, ύστερα από μελέτη συμπέρανε, πως ανταποκρίνεται στο χρόνο περιφοράς της Αφροδίτης γύρω από τον ήλιο, των 260 ημερών.

Μερικά σκαλίσματα στους κύκλους αυτού του ημερολογίου, μοιάζουν κάπως, με αντίστοιχα ιερογλυφικά σχέδια του Δίσκου της Φαιστού. Δεν γνωρίζουμε αν έγινε σχετική αντιπαραβολή και μελέτη. Αν υπάρχουν ταυτόσημα σύμβολα θ' αποκαλυφθεί ακόμα ένα πολιτιστικό στοιχείο της Κρήτης, που έχει σχέση με τον πολιτισμό της αρχαίας Αμερικής, ή το αντίθετο. (Τα άλλα είναι ο διπλούς πέλεκυς των Αζτέκων και των Κρητών της Μινωικής περιόδου, τα φτερά της κεφαλής, τα κέρατα στις περικεφαλαίες, τα καταποντισμένα κυκλώπεια τείχη στο νη­σάκι Δία, απέναντι από το Ηράκλειο, της Τενοχτιτλάν του Μεξικού και του νησιού Μπίμινι των Μπαχάμας, πολλές λέξεις Τέο-θεός, Αζτλάν-Άτλας, χτίτλ-χτίσμα κ.ά.).

Η πυραμίδα της Μίτλα

Άλλη πανάρχαιη πόλη της περιοχής ήταν η Μίτλα, η πρώτη ιερή πόλη, η παλιά πόλη των νεκρών. Και στη Μίτλα υπήρχαν επιβλητικοί ναοί και πυραμίδες, με ιε­ρογλυφικές επιγραφές, με ψηφιδωτά από χιλιάδες μικρές πέτρες με διάφορα χρώματα, σε σχηματικά θέματα μαιανδρικά, σταυρών, ρόμβων, που θύμιζαν μοτίβα ελληνικά. Τέτοια χτίσματα με σχέδια υπήρχαν και σώζονται αρκετά ακόμα, από το βόρειο Μεξικό μέχρι τη Γουατεμάλα και τη Βολιβία. Τα μεγάλα χτίσματα, όπως μαρτυρούν τα γραπτά, κατασκευάζονταν ομαδικά, με υποχρεωτική εργασία. Οι βάσεις, επίσης, των ναών, των Αζτέκων, Τολτέκων, Ίνκας και Μάγιας, που προέρχονταν από την ίδια αρχέγονη φυλή, ήταν πυραμιδοειδείς και γενικά επι­κρατούσε ο ίδιος ρυθμός, για πολλά δημόσια οικοδομήματα, όπως ήταν τα γιγαντιαία συγκροτήματα, Πούσνα, Κίτσα, Ίτζα, Τεοκάλι κλπ.

Οι παλαιότερες πυραμίδες των Αζτέκων και Ίνκας υπολογίζεται, με τα σύγχρονα μέσα και τις πανάρχαιες παραδόσεις των Μάγιας, πως χτίστηκαν από τη 12η μέχρι την 6η χιλιετία π.Χ. 

Η πυραμίδα του Τιχουανάκο

Η πυραμίδα που βρέθηκε στο Τιχουανάκο έχει ύψος 40 μέτρα. Είναι αρχιτε­κτονικά χτισμένη με τον ίδιο ρυθμό των άλλων πυραμίδων. Στις πλευρές της όμως, είναι χαραγμένη, με γραφή αντίστοιχη προς τα ιερογλυφικά. Οι γραφολόγοι ερμηνευτές αρχαίων επιγραφών, κατάφεραν να διαβάσουν αυτή τη γραφή και διαπίστωσαν πως πρόκειται για αστρονομικές παρατηρήσεις. Αυτές έμειναν μάλιστα ημιτελείς και οι αστρονόμοι υπολόγισαν, πως πρέπει να είχαν διακοπεί γύρω στο χρόνο 9.550 π.Χ. 

Η πυραμίδα της Χοχούλα

Στη Χοχούλα του Μεξικού υπάρχει μια επιβλητική πυραμίδα, η οποία έχει με­γαλύτερες διαστάσεις σε έκταση, από την επιφάνεια της βάσης, της μεγαλύτερης πυραμίδας της Αιγύπτου (του Χέοπα), με την οποία μοιάζει καταπληκτικά. Ο ερευνητής Ρ.Σαρρού, στο βιβλίο του "Ξεχασμένοι Κόσμοι", διερωτάται, αν η πυ­ραμίδα του Μεξικού είναι αντίγραφο της μεγάλης πυραμίδας της Αιγύπτου, ή το αντίθετο. Πάντως και οι δυο πυραμίδες παραδέχεται, είναι κατασκευάσματα των Ατλάντων.

Η πυραμίδα του Τσιτσέν Ιτζά

Μια άλλη σπουδαία και περίεργη νεότερη πυραμίδα κόλουρη, ναός, υπάρχει στο Τσιτσέν Ιτζά του Γιουκατάν (βλ. εικόνα). Αυτή είναι αφιερωμένη στον Κουκουλκάν άκα Κουετζαλκοάτλ, το φτερωτό φίδι, τον ήρωα και θεό των Μάγιας, με τις χίλιες μορφές! Η πυραμίδα είναι κλιμακωτή, όπως οι περισσότερες του είδους και στην κόλουρη, πάνω στην κορυφή επίπεδη επιφάνεια, υπάρχει τετράγωνο διώροφο χτίσμα, που το χαρακτηρίζουν αστεροσκοπείο. Στις πλευρές της πυρα­μίδας αυτής και στη μέση κάθε πλευράς υπάρχουν ειδικές σκάλες ν' ανεβαίνουν άνθρωποι. Η αρχιτεκτονική της έχει επινοηθεί τόσο έξυπνα και επιστημονικά, ώστε δυο φορές το χρόνο, την άνοιξη και το φθινόπωρο, στις ισημερίες, κατά τον εσπερινό, ο ήλιος ρίχνει τις σκιές της κλιμακωτής βόρειας πλευράς του κτί­σματος του αστεροσκοπείου, προς τη σκάλα, που την κάνει να μοιάζει με φίδι που κινείται! Το καταπληκτικό είναι πως, η ακρίβεια με την οποία υπολόγισαν οι κατασκευαστές τις ισημερίες, είναι τόσο απόλυτη, ώστε ύστερα από πάροδο αιώνων, η εμφάνιση του φιδιού δεν ξέφυγε ποτέ από τις ισημερίες. Αυτό σημαίνει πως οι Μάγιας είχαν ακριβείς ημερολογιακές γνώσεις, αν και για θρησκευτικούς λόγους, στα ημερολόγια τους δεν εμφανιζόταν το ένα τέταρτο της ημέρας!... Οι παλιότερες πυραμίδες- ναοί, με τις βαθμίδες έχουν μυθική σημασία, γιατί δεν αποκαλύφτηκε το μυστικό τους. Οι νεότερες όμως, όπως της Τσιτσέν-Ιτζά, με τα 365 σκαλοπάτια, είναι φανερό πως συμβολίζουν τον κύκλο του ηλιακού χρόνου. Γι' αυτό εξάλλου δέχονται αρκετοί πως αυτό ειδικά το χτίσμα χρησιμο­ποιούνταν σαν αστεροσκοπείο. Η πυραμίδα των Μάγιας στο Γιουκατάν μοιάζει σα δίδυμη αδελφή με την αρχαιότερη πυραμίδα της Σαχάρας Αφρικής. Κατασκευαστές πρέπει να είναι οι ίδι­οι, παραδέχονται οι ερευνητές συγγραφείς αδελφοί Umland στο βιβλίο τους "Μυστήρια από την Αρχαιότητα". Στο Περού επίσης, και πάνω στις Άνδεις υπήρχαν πυραμίδες, με παράξενες ιδιότητες. Δυο απ' αυτές προκαλούσαν βροχή! Μια άλλη, που τμήματα της σώζονται ήταν τριγωνική και κατά την παράδοση ήταν αστεροσκοπείο. 

Άλλα πυραμιδοειδή χτίσματα

Σε περιοχές του Μεξικού βρέθηκαν και γκρεμίσματα παλιά σε μορφή πυραμίδων με διπλά τοιχώματα, χτισμένες η μία μέσα στην άλλη. Επίσης σε παλιά θεμέλια πυραμίδων σηκώθηκαν νέα χτίσματα, ή προσθήκες, με τις οποίες σχηματίστηκαν οι νέες πυραμίδες. Οι απεικονίσεις όμως, των ειδώλων και των θεών είναι ίδιες και στις παλιές πυραμίδες και στα νέα χτίσματα.

Ο επιστήμονας ερευνητής και συγγραφέας Τσάρλς Μπέρλιτζ, αμερικανός, στο βιβλίο του "Το Μυστήριο της Ατλαντίδος" αποκαλύπτει ότι, το Ναυτικό των ΗΠΑ ανακάλυψε δυο τουλάχιστον πυραμίδες στο βυθό του Τριγώνου των Βερ­μούδων. Η μία είχε περίπου τις αυτές διαστάσεις με τη γνωστή πυραμίδα του Χέ­οπα, της Αιγύπτου. Η μόνη ζημιά της από την καταβύθιση της προφανώς, ήταν το γκρέμισμα της κορυφής της. Το πεντάγωνο των ΗΠΑ απαγόρεψε για άγνω­στους λόγους την επίσημη ανακοίνωση...

Ο Τζωρτζ Γουώρντ, σε επιστημονική ανακοίνωση του αναφέρει πως, πυραμι­δοειδή χτίσματα βρέθηκαν ολόκληρα ή ελλειπή με γκρεμίσματα γύρω τους, σε διάφορα νησιά του Ατλαντικού, αλλά και του Ειρηνικού ωκεανού. Ο Θωρ Χαϋερντάλ ανακάλυψε πυραμίδες και στο νησί Ράπα - Ίτι.

Πυραμίδες σε άλλα μέρη της Γης, γενικά συμπεράσματα

Πυραμίδες δεν βρέθηκαν μόνο στην Αίγυπτο, στην Αμερική και σε νησιά των ωκεανών, βρέθηκαν μικρές και στην Ελλάδα (μνημονεύονται στην ως άνω ανα­φερόμενη εργασία του Β.Πάσχου), και στη Γαλλία, στις τοποθεσίες Πλουεζό, Καρνάκ, Φαλισόν, και Κουάρ. (βλ. ως άνω βιβλίο Umland).

Ο Ρομπέρ Σαρρού, που περιγράφει και τις ως άνω πυραμίδες της Γαλλίας, υπογραμμίζει ότι οι πυραμίδες της Βρετάνης είναι αρχαιότερες κατά πολύ, από τις πυραμίδες της Αιγύπτου και της Κεντρικής Αμερικής. Υποψιάζεται πως όλες οι πυραμίδες συνδέονται με το χαμένο πολιτισμό της Ατλαντίδος, η μνήμη της οποίας διατηρήθηκε στους μύθους όλων των αρχαίων λαών...

Οι αδελφοί Ούμλαντ υποστηρίζουν αντίθετα, πως οι πυραμίδες χτίστηκαν από τομς Μάγιας, οι οποίοι ήρθαν από κάποιο πλανήτη στη Γη, στην Ανταρκτική αρ­χικά, ύστερα στη Λεμούρια, στη Μου και στην Ατλαντίδα. Τέλος εγκαταστάθη­καν, όσοι σώθηκαν, σε περιοχές ανάμεσα σε ηφαίστεια στην Κεντρική Αμερική και σε ζούγκλες. Τις τεράστιες πυραμίδες τις έχτισαν στο σχήμα αυτό, για ν' /αποθηκεύσουν κάτι που δεν υπήρχε στη γη. Καύσιμα για τα διαστημόπλοια τους, μπαταρίες, ηλιακής, ατομικής ή ηλεκτρικής ενέργειας, υπολογιστές και άλλα όρ­γανα. Για το χτίσιμο τους λένε, και ιδιαίτερα για τη μεταφορά των είκοσι τόννων ογκόλιθων και το πελέκημά τους, χρησιμοποιούσαν, μια υπεράνθρωπη κοσμική δύναμη, που διέθεταν, καθώς και μεταλλικά μηχανικά εργαλεία. Είχαν τα μέσα μάλιστα, ν' αναζητούν και να εντοπίζουν σπάνια μεταλλεύματα, και να εγκλωβί­ζουν και την ενέργεια των ηφαιστείων για να την εκμεταλλεύονται. (Στις πυρα­μίδες την εγκλώβιζαν πρώτα, κι από κει σε φιάλες τύπου Ξολότλ, ή ασκούς του Αίολου; Ερευνητέο). [Βλ. προηγούμενα σχετικά άρθρα].

Τις θέσεις αυτές των αδελφών Umland, ως προς την προέλευση των Μάγιας, το χτίσιμο των πυραμίδων και τη χρήση τους, ο Β. Πάσχος, στο βιβλίο του "Οι Άτλαντες και όχι οι "θεοί", τις αναθεωρεί. Με επιχειρήματα μάλιστα πειστικά, με­ρικά από τα οποία επικαλούνται και οι Umland:. Ο Ελληνας δέχεται δηλαδή, ότι, οι Μάγιας σαν παιδιά των Πλειάδων, όπως πίστευαν οι προγονοί τους, ανήκουν στη γενιά των Ατλάντων (και όχι του αστερισμού των θυγατέρων του Άτλαντα). Ότι οι πυραμίδες χτίστηκαν με συνθετικό υλικό, είδος μπετού, με άμμο και νερό που γινόταν πολτός, ρίχνονταν σε καλούπια και ανυψώνονταν το χτίσμα σε πυ­ραμιδοειδές σχήμα, με τοιχώματα γερά ν' αντέχουν και σε επιδράσεις του ήλιου κλπ. και σε ανώτερες πιέσεις. Ίσως χρησιμοποίησαν, σαν οικοδομικό υλικό και χαλίκια, ακόμα και λάβα προσθέτουμε μεις, αφού κατοικούσαν σε ηφαιστειογε­νείς περιοχές.

Για τη χρήση τους δέχονται και οι Ούμλαντ, πως αποθήκευαν καύσιμα και ενεργειακή δύναμη. Αλλά γήινα υγραέρια, δέχεται ο Πάσχος, καύσιμα δηλαδή, κι­νητήρια δύναμη και θερμαντική και παραγωγής φωτός (πυρουά-μάνκο = αποκαλυπτής φωτός).

Εκτός από τους Ατλαντες, τους Αζτέκους της φυλής Αζτλάν και τους Μάγιας των Πλειάδων, καθώς και ορισμένων ομάδων συγγενών τους φυλών Ίνκας, Τολτέκων κ.λ.π., δεν φέρονται άλλοι λαοί, σύμφωνα με τις αρχαίες παραδόσεις και τα ντοκουμέντα, να κατοικούσαν στις τοποθεσίες που βρέθηκαν οι πυραμίδες. Τα γραφτά των Αιγυπτιακών παπύρων της 2ης δυναστείας των Φαραώ (πριν το 3.000 π.Χ.), που ήρθαν σε φως, γράφουν, για μια αποστολή που στάλθηκε στον Ατλαντικό, αναζητώντας τη γη των προγόνων τους... (Βλ. Τομ Βαλεντάιν 'Το μυ­στήριο της Μεγάλης Πυραμίδας" σελ. 37).

Καταλήγουμε συνεπώς στο συμπέρασμα, πως σ' όλους τους χώρους, που κι­νούνταν οι Ατλαντες καταχτητές, την εποχή της ακμής τους, εγκατέστησαν βά­σεις, και έχτισαν τις πυραμίδες για αποθήκες καυσίμων. Ύστερα από την εξαφά­νιση του πολιτισμού τους, οι πυραμίδες περιήλθαν σε αχρησία. Τα ιερατεία, που γνώριζαν το μυστικό τους -το μυστήριο, για τους μεταγενέστερους, που έκρυβαν- εκμεταλλεύτηκαν τη μεγαλοπρέπεια τους, για να επιβάλουν τους "θεούς" τους, όπου και τους λάτρευαν. Έτσι οι πυραμίδες μετατράπηκαν σε τόπους λατρείας, σε ναούς και βωμούς, σε κέντρα ιεροτελεστιών, μαγείας, αλχημειών, ιατρικής νοσηλείας, σε τάφους αρχηγών, καθώς και σε θησαυροφυλάκια ή Μουσεία λατρευτικών αντικειμένων, όπως ονόμασαν πολλά είδη τέχνης, στολών, όπλων, συμβόλων και εμβλημάτων αρχηγετών και αρχιερέων. Σ' αυτές δεν απο­κλείεται να έκρυψαν και γραπτά τεκμήρια αρχαιότερων πολιτισμών...

Για όλους αυτούς τους λόγους φαίνεται, οι ιδρυτές των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, διάλεξαν για έμβλημα της Μεγάλης Σφραγίδας του Κράτους, πυραμίδα, που σήμερα τη βλέπουμε σε όλα τα δολάρια και τα επίσημα έγγραφα των Η.Π.Α. Σε όλα αυτά στηρίζονται και οι υποστηριχτές της άποψης, πως η Ατλα­ντίδα δεν ήταν άλλη από την Αμερική, την πανάρχαιη ακμή της οποίας περιέγρα­ψε ο Πλάτωνας, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των ιερέων της Σάϊδας Αιγύπτου, στο σοφό Σόλωνα τον Αθηναίο.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΣΧΟΣ

© Copyright: Θεόδωρος Πάσχος, Αθήνα, 2000