Άλλα πυραμιδοειδή χτίσματα

Σε περιοχές του Μεξικού βρέθηκαν και γκρεμίσματα παλιά σε μορφή πυραμίδων με διπλά τοιχώματα, χτισμένες η μία μέσα στην άλλη. Επίσης σε παλιά θεμέλια πυραμίδων σηκώθηκαν νέα χτίσματα, ή προσθήκες, με τις οποίες σχηματίστηκαν οι νέες πυραμίδες. Οι απεικονίσεις όμως, των ειδώλων και των θεών είναι ίδιες και στις παλιές πυραμίδες και στα νέα χτίσματα.

Ο επιστήμονας ερευνητής και συγγραφέας Τσάρλς Μπέρλιτζ, αμερικανός, στο βιβλίο του "Το Μυστήριο της Ατλαντίδος" αποκαλύπτει ότι, το Ναυτικό των ΗΠΑ ανακάλυψε δυο τουλάχιστον πυραμίδες στο βυθό του Τριγώνου των Βερ­μούδων. Η μία είχε περίπου τις αυτές διαστάσεις με τη γνωστή πυραμίδα του Χέ­οπα, της Αιγύπτου. Η μόνη ζημιά της από την καταβύθιση της προφανώς, ήταν το γκρέμισμα της κορυφής της. Το πεντάγωνο των ΗΠΑ απαγόρεψε για άγνω­στους λόγους την επίσημη ανακοίνωση...

Ο Τζωρτζ Γουώρντ, σε επιστημονική ανακοίνωση του αναφέρει πως, πυραμι­δοειδή χτίσματα βρέθηκαν ολόκληρα ή ελλειπή με γκρεμίσματα γύρω τους, σε διάφορα νησιά του Ατλαντικού, αλλά και του Ειρηνικού ωκεανού. Ο Θωρ Χαϋερντάλ ανακάλυψε πυραμίδες και στο νησί Ράπα - Ίτι.

Πυραμίδες σε άλλα μέρη της Γης, γενικά συμπεράσματα

Πυραμίδες δεν βρέθηκαν μόνο στην Αίγυπτο, στην Αμερική και σε νησιά των ωκεανών, βρέθηκαν μικρές και στην Ελλάδα (μνημονεύονται στην ως άνω ανα­φερόμενη εργασία του Β.Πάσχου), και στη Γαλλία, στις τοποθεσίες Πλουεζό, Καρνάκ, Φαλισόν, και Κουάρ. (βλ. ως άνω βιβλίο Umland).

Ο Ρομπέρ Σαρρού, που περιγράφει και τις ως άνω πυραμίδες της Γαλλίας, υπογραμμίζει ότι οι πυραμίδες της Βρετάνης είναι αρχαιότερες κατά πολύ, από τις πυραμίδες της Αιγύπτου και της Κεντρικής Αμερικής. Υποψιάζεται πως όλες οι πυραμίδες συνδέονται με το χαμένο πολιτισμό της Ατλαντίδος, η μνήμη της οποίας διατηρήθηκε στους μύθους όλων των αρχαίων λαών...

Οι αδελφοί Ούμλαντ υποστηρίζουν αντίθετα, πως οι πυραμίδες χτίστηκαν από τομς Μάγιας, οι οποίοι ήρθαν από κάποιο πλανήτη στη Γη, στην Ανταρκτική αρ­χικά, ύστερα στη Λεμούρια, στη Μου και στην Ατλαντίδα. Τέλος εγκαταστάθη­καν, όσοι σώθηκαν, σε περιοχές ανάμεσα σε ηφαίστεια στην Κεντρική Αμερική και σε ζούγκλες. Τις τεράστιες πυραμίδες τις έχτισαν στο σχήμα αυτό, για ν' /αποθηκεύσουν κάτι που δεν υπήρχε στη γη. Καύσιμα για τα διαστημόπλοια τους, μπαταρίες, ηλιακής, ατομικής ή ηλεκτρικής ενέργειας, υπολογιστές και άλλα όρ­γανα. Για το χτίσιμο τους λένε, και ιδιαίτερα για τη μεταφορά των είκοσι τόννων ογκόλιθων και το πελέκημά τους, χρησιμοποιούσαν, μια υπεράνθρωπη κοσμική δύναμη, που διέθεταν, καθώς και μεταλλικά μηχανικά εργαλεία. Είχαν τα μέσα μάλιστα, ν' αναζητούν και να εντοπίζουν σπάνια μεταλλεύματα, και να εγκλωβί­ζουν και την ενέργεια των ηφαιστείων για να την εκμεταλλεύονται. (Στις πυρα­μίδες την εγκλώβιζαν πρώτα, κι από κει σε φιάλες τύπου Ξολότλ, ή ασκούς του Αίολου; Ερευνητέο). [Βλ. προηγούμενα σχετικά άρθρα].

Τις θέσεις αυτές των αδελφών Umland, ως προς την προέλευση των Μάγιας, το χτίσιμο των πυραμίδων και τη χρήση τους, ο Β. Πάσχος, στο βιβλίο του "Οι Άτλαντες και όχι οι "θεοί", τις αναθεωρεί. Με επιχειρήματα μάλιστα πειστικά, με­ρικά από τα οποία επικαλούνται και οι Umland:. Ο Ελληνας δέχεται δηλαδή, ότι, οι Μάγιας σαν παιδιά των Πλειάδων, όπως πίστευαν οι προγονοί τους, ανήκουν στη γενιά των Ατλάντων (και όχι του αστερισμού των θυγατέρων του Άτλαντα). Ότι οι πυραμίδες χτίστηκαν με συνθετικό υλικό, είδος μπετού, με άμμο και νερό που γινόταν πολτός, ρίχνονταν σε καλούπια και ανυψώνονταν το χτίσμα σε πυ­ραμιδοειδές σχήμα, με τοιχώματα γερά ν' αντέχουν και σε επιδράσεις του ήλιου κλπ. και σε ανώτερες πιέσεις. Ίσως χρησιμοποίησαν, σαν οικοδομικό υλικό και χαλίκια, ακόμα και λάβα προσθέτουμε μεις, αφού κατοικούσαν σε ηφαιστειογε­νείς περιοχές.

Για τη χρήση τους δέχονται και οι Ούμλαντ, πως αποθήκευαν καύσιμα και ενεργειακή δύναμη. Αλλά γήινα υγραέρια, δέχεται ο Πάσχος, καύσιμα δηλαδή, κι­νητήρια δύναμη και θερμαντική και παραγωγής φωτός (πυρουά-μάνκο = αποκαλυπτής φωτός).

Εκτός από τους Ατλαντες, τους Αζτέκους της φυλής Αζτλάν και τους Μάγιας των Πλειάδων, καθώς και ορισμένων ομάδων συγγενών τους φυλών Ίνκας, Τολτέκων κ.λ.π., δεν φέρονται άλλοι λαοί, σύμφωνα με τις αρχαίες παραδόσεις και τα ντοκουμέντα, να κατοικούσαν στις τοποθεσίες που βρέθηκαν οι πυραμίδες. Τα γραφτά των Αιγυπτιακών παπύρων της 2ης δυναστείας των Φαραώ (πριν το 3.000 π.Χ.), που ήρθαν σε φως, γράφουν, για μια αποστολή που στάλθηκε στον Ατλαντικό, αναζητώντας τη γη των προγόνων τους... (Βλ. Τομ Βαλεντάιν 'Το μυ­στήριο της Μεγάλης Πυραμίδας" σελ. 37).

Καταλήγουμε συνεπώς στο συμπέρασμα, πως σ' όλους τους χώρους, που κι­νούνταν οι Ατλαντες καταχτητές, την εποχή της ακμής τους, εγκατέστησαν βά­σεις, και έχτισαν τις πυραμίδες για αποθήκες καυσίμων. Ύστερα από την εξαφά­νιση του πολιτισμού τους, οι πυραμίδες περιήλθαν σε αχρησία. Τα ιερατεία, που γνώριζαν το μυστικό τους -το μυστήριο, για τους μεταγενέστερους, που έκρυβαν- εκμεταλλεύτηκαν τη μεγαλοπρέπεια τους, για να επιβάλουν τους "θεούς" τους, όπου και τους λάτρευαν. Έτσι οι πυραμίδες μετατράπηκαν σε τόπους λατρείας, σε ναούς και βωμούς, σε κέντρα ιεροτελεστιών, μαγείας, αλχημειών, ιατρικής νοσηλείας, σε τάφους αρχηγών, καθώς και σε θησαυροφυλάκια ή Μουσεία λατρευτικών αντικειμένων, όπως ονόμασαν πολλά είδη τέχνης, στολών, όπλων, συμβόλων και εμβλημάτων αρχηγετών και αρχιερέων. Σ' αυτές δεν απο­κλείεται να έκρυψαν και γραπτά τεκμήρια αρχαιότερων πολιτισμών...

Για όλους αυτούς τους λόγους φαίνεται, οι ιδρυτές των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, διάλεξαν για έμβλημα της Μεγάλης Σφραγίδας του Κράτους, πυραμίδα, που σήμερα τη βλέπουμε σε όλα τα δολάρια και τα επίσημα έγγραφα των Η.Π.Α. Σε όλα αυτά στηρίζονται και οι υποστηριχτές της άποψης, πως η Ατλα­ντίδα δεν ήταν άλλη από την Αμερική, την πανάρχαιη ακμή της οποίας περιέγρα­ψε ο Πλάτωνας, σύμφωνα με τις μαρτυρίες των ιερέων της Σάϊδας Αιγύπτου, στο σοφό Σόλωνα τον Αθηναίο.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΣΧΟΣ

© Copyright: Θεόδωρος Πάσχος, Αθήνα, 2000